logo Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap

De geschiedenis van IZW vzw

IZW vzw was een initiatief van enkele personen met een handicap en andere betrokkenen (vrienden en mensen met know-how). Onder andere Maria Van Espen, Mehmet Aydemir, auteur dezes Guido Pauwels, en vooral Magda Biesemans speelden in de eerste twee jaren een doorslaggevende rol.
Maria van Espen was verbonden aan KVG afdeling Brabant. Magda Biesemans bood in die tijd een pleeggezinsopvang voor Mehmet Aydemir. Zij verstond de drang van de jongeman om op eigen benen te staan en trok naar de meest voor de hand liggende (zo niet de enige) vereniging. Daar trof ze Maria van Espen die net een vraag had ontvangen van de faculteit Pedagogie of KVG geen materiaal had voor een project voor de studenten pedagogie.Een werkgroep werd opgericht. Gedurende het academiejaar 1983-1984 maakte deze werkgroep een inventaris van alles wat verband hield met zelfstandig wonen. Het waren crisisjaren. De middelen waren beperkt. Experimenten konden daardoor slechts op beperkte subsidies rekenen die elk jaar weer hard bevochten moesten worden.

Er was dus heel wat know-how en deskundigheid nodig. En vooral geëngageerde mensen die met enthousiasme en werkijver achter het project stonden. Die bij elkaar halen, de statuten opstellen alsook een eerste foldertje waarmee IZW vzw naar buiten zou treden en waarin de basis-filosofie van het zelfstandig wonen en geïntegreerd wonen uitgelegd werden, nam het tweede jaar van de projectgroep in beslag.

Deze basis filosofie kan in één zin samengevat worden: op je zelf staan als voorwaarde om de wereld in te gaan. Of nog kernachtiger: integratie door zelfstandigheid.

De vereniging zonder winstoogmerk 'Integratie en Zelfstandig Wonen vzw' zag na enkele marathonvergaderingen in februari en maart 1985 op 15 maart het levenslicht.

Onmiddellijk moesten contacten gelegd worden met de besturen op gemeentelijk en gemeenschapsniveau. Een belangrijke keuze was deze: eerder dan in een nieuwbouwwijk aan de rand van de stad wilden de initiatiefnemers de dienst inplanten in het centrum van de stad omdat daar alles geconcentreerd was en op rolwagen afstand bereikbaar zou zijn. Zo zouden de kansen op integratie in de samenleving maximaal zijn. Er was evenwel één belangrijke voorwaarde: toegankelijkheid van op zijn minst de openbare ruimten (straten, pleinen, openbare gebouwen).

En dat er ook op het terrein zeer veel veranderd is en Leuven met Brugge één van de meest rolwagen-vriendelijke steden van Vlaanderen kan genoemd worden, is mede te danken aan initiatieven die door IZW vzw en anderen genomen zijn. Het is de verdienste van de opeenvolgende stadsbesturen dat ze de nieuwe trends ondertekend hebben en hun handelswijze hebben afgestemd op de problemen waarmee vooral rolwagengebruikers te maken hebben.

In 1997 nam IZW vzw bovendien de dienst Bloemendaal in Strombeek-Bever onder haar hoede en in september 2000 werd een tweede dienst Zelfstandig Wonen in Leuven officieel ingehuldigd. IZW Sint-Maartensdal zag het levenslicht.
IZW telt nu drie diensten met 40 cliënten. Een hele ploeg ADL-assistenten en een team van coördinatoren geven het beste van zichzelf om de diensten optimaal te laten verlopen.